"Wees niet onzichtbaar" – waarom vrouwen hun plek moeten pakken
Tijdens het Udaya Captain's Dinner op donderdag 21 mei in Den Haag draait het om meer dan succesverhalen. Het gaat om zichtbaarheid. Om stem. Om ruimte innemen in een wereld die dat niet altijd vanzelf geeft.
Voor Ignatia begint dat bij één overtuiging. Je hebt zelf meer impact dan je denkt.
"Ik ben iemand die zich altijd wil inzetten voor een gelijkwaardige en betere wereld," zegt ze. "En ik geloof dat je zelf de meeste invloed hebt. Op jezelf en op je directe omgeving."
Die overtuiging vormt de kern van alles wat ze doet. Als mens én als professional.
Ignatia Mannoe
Leiderschap dat de mens ziet
Als zelfstandig ondernemer richt Ignatia zich op organisaties die inclusiever, veiliger en beter willen presteren. Niet alleen op papier, maar in gedrag, cultuur en systemen.
Daarin verschoof gaandeweg haar focus.
"Ik vroeg me af: waarom lopen we steeds tegen dezelfde patronen aan? Toen ben ik gaan kijken naar wat de mens eigenlijk nodig heeft om zich gehoord, gezien en gewaardeerd te voelen. Uit eigen ervaring weet ik dat je wanneer je dat hebt dat je jouw potentieel beter gaat benutten.”
Dat zie je terug in haar leiderschapsstijl.
"Ik ben een verbindende leider. Ik zie vaak al wat iemand kan, nog voordat diegene het zelf ziet. En ik help mensen om dat naar buiten te brengen, wel op een veilige manier."
Voor haar draait leiderschap om balans: jezelf blijven, maar ook durven groeien door uit je comfort zone te gaan. Zacht op de mens, scherp op de inhoud.
Daring vs. verbindend leiderschap
Volgens Ignatia is leiderschap jarenlang gedomineerd door wat zij noemt 'daring leadership'. Het is de kant die richting geeft, grenzen stelt en beweging creëert. Gefocust, resultaatgericht, confronteren.
"Dat is zeker nodig," zegt ze. "Maar de balans is zoek."
Wat er meer mag zijn, is ‘caring leadership’ of verbindend leiderschap.
"Meer oog voor de mens. Meer steunend leiderschap dat mensen ziet en draagt. Niet alleen sturen op cijfers, maar ook op welzijn en gelijkwaardigheid."
En juist daar ligt volgens haar de sleutel tot echte vooruitgang. Beide zijn nodig maar wel in balans.
Aanpassen om te overleven
In haar eigen carrière werkte Ignatia vooral in omgevingen met veel mannelijke energie. Dat vraagt iets van je.
"Als vrouw ga je je aanpassen. Je voelt continu die innerlijke strijd. Blijf ik mezelf, of beweeg ik mee om geaccepteerd te worden?"
Voor vrouwen met een biculturele achtergrond is die strijd nog complexer.
"Je hebt te maken met vooroordelen, met systemen die niet altijd gelijk of nog beter gezegd gelijkwaardig zijn verdeel. En dan ben je ook nog vrouw. Dat maakt het soms uitdagend. Waar vrouwen tegen een glazen plafond aanlopen — onzichtbaar, maar doorbreekbaar — stoten biculturele vrouwen vaak op iets zwaarders. Een betonnen plafond. Meer lagen, meer obstakels. En minder mensen die op jou lijken aan de top. Geen spiegels, weinig vertrouwen dat het kan omdat je het niet ziet.”
Van stil zijn naar spreken
In het begin van haar carrière herkende Ignatia situaties waarin ze werd onderschat. Verkeerd ingeschat. In hokjes geplaatst.
"Dan werd ik bijvoorbeeld gelijk zonder te vragen aangezien voor secretaresse in plaats van de auditor."
Zoals veel jonge vrouwen wist ze niet altijd hoe ze daarop moest reageren.
"Vanuit onze cultuur leer je respect en beleefdheid. Je geeft anderen eerst ruimte."
Maar achteraf kijkt ze daar anders naar.
"Je moet je ruimte pakken. Je hoeft niet continue of perse brutaal te zijn. Maar stel vragen. Spreek uit wat je ziet en voelt. Wacht niet tot je aan de beurt bent."
De grootste blokkade: jezelf klein houden
Volgens Ignatia zit de grootste belemmering vaak niet buiten, maar van binnen.
De twijfel: Ben ik wel goed genoeg? Voeg ik wel iets toe? Is mijn stem belangrijk genoeg?
Haar advies is radicaal simpel: "Negeer die stem. Ga gewoon spreken."
De kracht van zichtbaarheid
Voor Ignatia begint impact maken bij zichtbaar zijn.
"Je kunt wachten tot iemand je ziet, maar dan ga je heel lang wachten."
Zichtbaarheid betekent risico nemen en vrijmoedig zijn. Je uitspreken. Jezelf laten zien, ook als dat spannend is.
"Wees niet onzichtbaar."
Juist daarom ziet ze een belangrijke rol voor Udaya.
Een platform waar mensen niet alleen netwerken, maar zich ook thuis voelen.
"Succesvolle mensen komen vaak uit sterke netwerken. Hoe mooi zou het zijn als wij zo'n netwerk bouwen waarin je je kunt verbinden, groeien en elkaar kunt dragen?"
Tijdens het Udaya Captain's Dinner komen die elementen samen. Drie vrouwen delen hun verhaal. Niet alleen hun successen, maar ook de obstakels die ze hebben overwonnen.
"Dit zijn vrouwen die door een betonnen en glazen plafond zijn gegaan," zegt Ignatia. "Als je dat ziet, denk je: zij doen het ook. Dus waarom ik niet?"
De boodschap
Als ze één boodschap mag meegeven aan vrouwen die impact willen maken, is die helder:
"Durf jezelf te laten zien."
Niet wachten. Niet aanpassen tot je verdwijnt. Niet twijfelen tot je stilvalt.
"Je hebt iets te zeggen. Je hebt iets toe te voegen. Dus gebruik je stem."
